អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានរកឃើញថា សារធាតុផ្សំដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុងមើមខ្ទឹមសមានកម្លាំងប្រឆាំងទៅនឹង ការពុលអាហារបានដល់ទៅ១០០ដងខ្លាំងជាងថ្នាំ antibiotics ២ប្រភេទគឺerythromycin និង ciprofloxacin ។
តាមរយៈការធ្វើតេស្តបានរកឃើញថា សមាសធាតុ diallyl sulphide មានសមត្ថភាពបំផ្លាញចោលយ៉ាងងាយនូវរបាំងការពារ Biofilm (ការប្រមូលផ្តុំនៃអតិសុខុមប្រាណដែលបណ្តាកោសិកាមកភ្ជាប់ស្អិតជាប់ គ្នានៅលើផ្ទៃរាប) បង្កើតដោយមេរោគដើម្បីធ្វើឱ្យក្នុងខ្លួនទទួលរងការលំបាក ។ ការរកឃើញលើកនេះដែលត្រូវបានយកទៅចុះផ្សាយក្នុងព្រឹត្តិបត្រ Antimicrobial Chemotherapy អាចជាការបើកផ្លូវមួយឆ្ពោះទៅរករបៀបរៀបចំថ្មីមួយនៃសាច់កែច្នៃ និងសាច់ឆៅ កាត់បន្ថយអត្រាគ្រោះថ្នាក់នៃការពុលអាហារបង្កឡើងដោយមេរោគ Campylobacter ។
វេជ្ជបណ្ឌិត Michael Konkel មកពីសាកលវិទ្យាល័យ Washington State University សហរដ្ឋអាមេរិកបាននិយាយថា នេះជាការងារដ៏រំភើបរីករាយដ្បិតវាបានបង្ហាញថា សមាសធាតុនេះមានកម្លាំងកាត់បន្ថយជំងឺបង្កឡើងដោយបាក់តេរីក្នុង បរិស្ថាននិងក្នុងអាហាររបស់យើង ។ Campylobacter គឺជាបាក់តេរីដ៏សាមញ្ញបំផុតបង្កឱ្យកើតជំងឺពុលអាហារ ។
អាការៈនៃការឆ្លងបាក់តេរីនេះរួមមាន រាគ ឈឺចាប់ក្នុងពោះនិងគ្រុនក្តៅជាដើម។ ការឆ្លងបាល់តេរី Campylobacter កើតឡើងមកពីការទទួលទានសាច់ឆៅឬមិនទាន់ឆ្អិន ឬក៏អាហារដែលគ្មានអនាម័យចម្អិននៅកន្លែងកខ្វក់ ។
ដោយឡែកតាមការស្រាវជ្រាមួយផ្សេងពីនេះកាលពីឆ្នាំកន្លងទៅក៏ បានបង្ហាញពីអត្ថប្រយោជន៍មើមខ្ទឹមសផងដែរ ។ ការស្រាវជ្រាវនោះបានបង្ហាញថា មើមខ្ទឹមសអាចផ្តល់នូវការការពារប្រឆាំងនឹងការបំផ្លាញបេះដូង ។ មើមដែលមានរស់ជាតិឆួលរបស់វាផ្ទុកទៅដោយសារធាតុមួយប្រភេទដែលមាន កម្លាំងការពារការបំផ្លាញស្រទាប់បេះដូងដែលអាចនាំទៅរកការ គាំងបេះដូង ។
តាមការអះអាងរបស់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ មើមខ្ទឹមសមានផ្ទុកសារធាតុឈ្មោះ Dially Trisulfide ។ ពួកគេថា សារធាតុឈ្មោះ Dially Trisulfide នេះបានបញ្ចេញនូវអុីដ្រូសែន ស៊ុលភីត (Hydrogen Sulphide) ដែលការពារស្រទាប់បេះដូងឱ្យរួចផុតពីការបំផ្លាញបាន៦១ភាគរយ ។
ទោះជាយ៉ាងណា លទ្ធផលនៃការរកឃើញរបស់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមកពីសាកលវិទ្យាល័យ Emory University School of Medicineសហរដ្ឋអាមេរិកលើកនោះកើតចេញពីការពិសោធន៍នៅលើសត្វកណ្តុរ នៅឡើយ ។
ក្រៅពីជួយការពារកោសិកាបេះដូងពីការបំផ្លាញ មើមខ្ទឹមសក៏នៅមានអត្ថប្រយោជន៍ជួយកាត់បន្ថយការរលាក ធ្វើឱ្យសម្ពាធឈាមចុះទាបនិងជួយឱ្យកោសិកាទាំងឡាយមានជីវិត រស់បានទៀតផង ។
David Lefer សាស្ត្រាចារ្យរបស់សាកលវិទ្យាល័យ Emory University School of Medicine បាននិយាយថា៖ «ពួកយើងឥឡូវនេះកំពុងតែធ្វើការសិក្សាជាមួយនឹងឱសថសកម្មដែលបញ្ចេញ នូវអុីដ្រូសែន ស៊ុលភីត (Hydrogen Sulphide)។ ប្រការនេះអាចឱ្យយើងជៀសវាងនូវភាពចាំបាច់ក្នុងការចាក់បញ្ចូលឱសថ ចែកចាយស៊ុលភីតនៅក្រៅស្ថានភាពអាសន្ន» ។
ការសិក្សាកាលពីឆ្នាំ២០១១នោះត្រូវបានចុះផ្សាយនៅក្នុង ព្រឹត្តិបត្រសមាគមជំងឺបេះដូងអាមេរិក American Heart Association អំឡុងកិច្ចប្រជុំនៅទីក្រុង Orlando រដ្ឋផ្លរីដាសហរដ្ឋអាមេរិក ៕
0 comments:
Post a Comment